Voor vertrek vroeg mijn chef of ik tijdens mijn tien weken verlof mijn werk wel helemaal los zou kunnen laten. “Geen enkel probleem”, antwoordde ik. Nog geen week in Japan had ik een rondleiding in een dagbestedingslocatie voor verstandelijk beperkten gekregen en had ik ook even een filmpje opgenomen over vrije tijd voor een presentatie in het regio-overleg. Loslaten zit voor mij niet in het ‘krampachtig niet aan je werk proberen te denken’. Bovendien vind ik mijn werk sowieso niet vervelend om aan te denken. Ik heb er juist veel plezier in. De gedachte dat je  je werk los zou moeten laten is het gevolg van een soort populistische mindset waarbij je vooral algemeen geaccepteerde dingen denkt of zegt maar niet meer probeert te voelen wat je werkelijk ervaart. Deze manier van beschouwen gaf me direct een groter gevoel van mentale vrijheid en onafhankelijkheid.

Of het dan toeval is dat ik op weg naar tempel 17 aangehouden wordt door een wat oudere man in een Mercedes die mij uitnodigt mee te komen voor een kop thee en die dan ook nog eens directeur van een school en dagverblijf voor verstandelijk gehandicapten blijkt te zijn zal ik nooit weten. Feit is dat Taishin Sogabe nooit eerder pelgrims had uitgenodigd in zijn school en dat hij aangenaam verrast was dat ik de knuffels van de cliënten niet afweerde maar er juist open voor stond. Het voelde ook als een warm bad. In mijn eerste week in Japan had ik mij soms toch eenzaam gevoeld maar te midden van deze jongens en meisjes voelde ik mij bijna een beetje thuis. Na het bezoek van een paar uur werd ik door Taishin-san weer netjes afgezet op de plek waar hij mij had opgepikt en kon ik mijn tocht vervolgen.

Al verder lopende kwam ik tot de conclusie dat er veel waarheid zit in de uitdrukking dat de mens zijn eigen gevangenis schept. Door bijvoorbeeld ‘vakantie’ te koppelen aan het begrip ‘vrij’ geef je onbewust werkelijkheid aan het idee dat werk ‘onvrij’ is. Vrij zijn betekent voor mij dus vooral meester over jezelf en je eigen gedachten zijn. Dat valt nog niet mee. Een meditatieve beschouwing leert  je al snel dat veel van je gedachten niet oorspronkelijk of origineel zijn. Dat is niet meteen fataal, maar het is wel belangrijk dat je je hiervan bewust bent. Zo blijkt ook de gedachte: ‘niet alles wat je denkt is waar‘ in tegenstelling tot waar wij op de automatische piloot vanuit gaan, wel te kloppen. Maar automatisch nemen wij aan dat alles wat in ons opkomt ook klopt. Tegenstrijdigheden in ons denken worden door onze geest vakkundig voor onszelf verborgen gehouden. ’t Is ook niet heel erg. Maar ook hier geldt dat je je er van bewust moet zijn. Het overkomt de besten (observeer bijvoorbeeld Donald Trump maar eens een tijdje).

 

Het filmpje voor het MT kun je >hier< zien.

 

 

AIzaSyCUsTyREqCVmPIrrN3owHUcYN1-YAaqDnY