Navigation Menu+

Tsuyado

Bij een groot aantal tempels op de Shikoku 88-temple pelgrimstocht kun je redelijk comfortabel overnachten. Het is een beetje vergelijkbaar met de luxe van een ryokan of een minshuku (familiegerunde bed & breakfast). Maar voor arme pelgrims die zich die luxe niet kunnen veroorloven is het bij sommige tempels mogelijk om tsuyado (armenverblijf) te krijgen. Dat is gratis onderdak, meestal gespeend van alle luxe en comfort. Feitelijk had ik dat tijdens mijn pelgrimstocht niet nodig, maar ik koos er toch met enige regelmaat voor. Door de soberheid krijg je toch meer het gevoel bij hoe de pelgrimstocht in vroeger eeuwen geweest moest zijn en je ontmoet in dit soort plaatsen een heel ander soort mede pelgrims.

De foto’s hierboven (links en midden) zijn van de tsuyado van tempel 37. Het werkt ongeveer zo. Je meldt je bij de tempelmonnik en vraagt of er de mogelijkheid is van tsuyado. De monnik reageert dan overdreven enthousiast, want dit soort pelgrims, dat bereid is af te zien worden zeer gewaardeerd. Hij wijst je dan het armenverblijf en in de meeste gevallen krijg je nog een gratis maaltijd mee en mag je ook nog van het bad gebruik maken nadat de betalende gasten geweest zijn. Bij tempel 37 is de tsuyado een oude garage om de hoek bij de tempel. Net ietsje anders: wel een enthousiaste monnik, geen maaltijd, geen bad.

Ik was redelijk vroeg aangekomen bij de tempel, rond een uur of drie. In de oude garage lagen wat schriftjes waarin door pelgrims die mij voorgegaan waren hun ervaringen waren opgeschreven. Ik kreeg de details niet goed mee, maar allen spraken ze met eerbied over Rō fujin, het oude vrouwtje die hun verblijf in de tsuyado tot een onvergetelijke ervaring had gemaakt. Ik hoopte maar dat ze rond etenstijd zou komen opdagen met iets van mandarijnen of zo, maar helaas. Er kwamen veel mensen even een kijkje bij me nemen, maar geen oud vrouwtje.

Rond een uur of acht besloot ik dan maar te gaan slapen, verplaatste de stoel naar binnen en trok de garagedeur dicht. Door het invallen van de duisternis was de temperatuur meteen gezakt naar iets van 5 graden celcius, dus ik kroop lekker, met wat extra kleding aan, mijn slaapzak in. Tot de deur plotseling met kracht omhoog werd getrokken! Onverstaanbaar druk pratend en wild gebarend maakte ze duidelijk dat ik uit mijn slaapzak moest komen. Met enige tegenzin kroop ik eruit en toen ik stond gebaarde ze dat ik me uit moest kleden. Het was niet het soort vrouw waar je tegenin gaat dus ik besloot mee te werken en me tot op mijn onderbroek uit te kleden.

Tevreden keek het oude vrouwtje het aan en begon met platte hand op een massage-achtige manier op mijn armen, schouders en benen te slaan. Toen haalde ze een vreemd soort stickers met korrels erin uit haar schort en begon deze, nadat ze ze geschud had op mijn lijf te plakken. Op mijn schouders, mijn rug en dijbenen. Daarna gebaarde ze dat ik terug mijn slaapzak in mocht. Pas op dat moment begreep ik de werking van de stickers. Het waren een soort warmtepleisters. Het duurde niet lang of de temperatuur in mijn slaapzak was aangenaam warm! Het oude vrouwtje ging druk pratend en achteruitlopend de garage weer uit en trok de roldeur met kracht naar beneden, mij verbouwereerd achterlatend.