Op 24 jarige leeftijd vertrekt Takamure Itsue voor haar pelgrimstocht langs de 88 tempels van Shikoku. Dat was in 1918 geen sinecure voor een meisje alleen. Het boek is een verzameling van 105 artikelen die Itsue (Takamure is de familienaam) onderweg schreef voor een krant. Opvallend in de artikelen is haar soms meedogenloze eerlijkheid over de mensen die ze onderweg tegen komt. Desondanks wordt ze al snel een beroemdheid en dat schept de nodige verwachtingen bij de plaatselijke bevolking.

takamureboek

Vanaf het begin heeft ze eigenlijk geen enkel idee waarom ze deze pelgrimstocht onderneemt. Dat heeft tot gevolg dat ze open-minded en zonder verwachtingen dit avontuur aangaat. Ze weet eigenlijk niet eens of ze wel boeddhist is. De gebeurtenissen onderweg zijn soms verschrikkelijk, maar inspireren haar tot het schrijven van zeer mooie haiku’s en tanka’s.

Tegen het einde van haar pelgrimstocht doet Takamure Itsue de belofte om meer compassie in haar leven te ontwikkelen. Vooral de personen die ze tijdens haar reis het meest verafschuwde lijken haar tot deze belofte te hebben bewogen. Takamure zou later uitgroeien tot een beroemd historica en feministe, vooral begaan met de educatie van vrouwen in Japan. Ze schreef ook Gohenro (1938) en Henro to jinsei, twee additionele boeken over haar pelgrimstocht in 1918.

 

AIzaSyCUsTyREqCVmPIrrN3owHUcYN1-YAaqDnY