Een traditioneel onderdeel van de pelgrimstocht is Settai of Osettai (dat laatste is iets formeler). Het is het gebruik van het geven van geschenken aan pelgrims. Meestal door de locale bevolking, maar soms ook tussen pelgrims onderling. Het kan echt uit van alles bestaan. Meestal gaat het om voedsel, maar soms ook om immatriële zaken (een lift, een overnachting of een reservering die ze voor je maken). Van de ontvanger van het geschenk wordt volgens de traditie verwacht dat hij het geschenk accepteert. Weigeren is echt not done. Tevens is het ook gebruik dat de ontvanger van de Osettai in de eerstvolgende tempel de schenker in zijn gedachten meeneemt bij zijn gebeden en rituelen. Wat de Osettai ook is, de aard ervan is in wezen onbelangrijk. Het gaat om de oefening in onzelfzuchtig geven en dankbaar ontvangen. Diep buigen, liefst meerdere keren, als je iets krijgt wordt zeer gewaardeerd.

Tijdens mijn pelgrimstocht heb ik vele Osettai ontvangen en bijzonder genoeg was dat vaak op de momenten dat ik ze het hardst nodig had. Na een tijdje krijg je dan toch het gevoel dat Kobo Daishi, de grondlegger en patroon van de pelgrimstocht, over je waakt. Aan de andere kant bracht het ontvangen van Osettai me ook wel eens in verlegenheid. Zo kreeg ik van een zeer vriendelijke vrouw een grote papieren kalender van 2015 en een supermarktfolder met groenten in de aanbieding. Het was eerlijk gezegd nog wel even leuk om met haar door te nemen welke groenten we in Nederland ook hebben en wat de Japanse naam ervoor is, maar met nog 1000 km te gaan een grote papieren kalender blijven meezeulen is natuurlijk geen optie. Ik heb de kalender in de eerstvolgende tempel vriendelijk ‘teruggeschonken aan Japan’.

Een opsomming van de verschillende Osettai die mij toegevallen zijn; wierookstokjes, kaarsjes, mandarijnen (bijna dagelijks), flesjes frisdrank of thee (ook dagelijks), een zak chocolaatjes, een maaltijd bij een familie die aan de route woont, gratis overnachtingen in tempels (Tsuyado), reserveringen, een reservetouwtje voor aan mijn pelgrimshoed, een kongō-zue (pelgrimsstaf), een uitnodiging op de thee bij een dagverblijf voor verstandelijk gehandicapten, een handvol zuurtjes, een zakje met 500 Yen (ongeveer 5 euro), enkele amuletten en een lift tijdens noodweer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

AIzaSyCUsTyREqCVmPIrrN3owHUcYN1-YAaqDnY